นาย ชูวิทย์ กมลวิศิษฏ์ อดีตหัวหน้ารักประเทศไทย โพสต์ผ่านเฟสบุ๊ก ถึงเรื่อง ประเทศแห่งการร้องเรียน
ประเทศแห่งการร้องเรียน
.
การตรวจสอบร้องเรียน จะเอากันไปหมดทุกเรื่องไม่ว่าเล็กๆ น้อยๆ
.
เช่น ร้อง ไอซ์ รักชนก บริจาคเงิน 200,000 บาท เข้าพรรค หรือแม้กระทั่งเรื่องรถจักรยานที่ใช้ปั่นหาเสียง
.
ผมว่าเรื่องไม่เป็นเรื่องเสียเท่าไหร่!
.
ไม่ได้เข้าข้างใคร
.
แต่อย่างไอซ์ เป็น ส.ส. ได้เงินเดือนแสนกว่าบาท การที่จะบริจาคเงินเข้าพรรคตัวเองสัก 200,000 บาท ถือเป็นเรื่องปกติ
.
ไม่ใช่เงินมากมายถึงขนาดน่าแปลกใจ
.
ยิ่งเรื่องจักรยาน ผมเคยไปพบตอนหาเสียง ราคาจักรยานแบบบ้านๆ ไม่ใช่คันละเป็นหมื่นเป็นแสนที่เศรษฐีใช้กัน
.
ประเมินด้วยตาในฐานะผู้ชอบขี่จักรยานราคาสี่ซ้าห้าพัน ไม่มาก
.
ที่สำคัญมีอยู่คันเดียว
.
การตรวจสอบร้องเรียน ไม่ใช่เอาเรื่องเล็กเรื่องน้อยมาร้อง หาช่องทางกลั่นแกล้งกันให้ปวดหัวเสียเวลา
.
ไม่มีประโยชน์อันใดต่อประเทศชาติ
.
นี่หากไม่ใช่ “ดาวฤกษ์“ อย่างไอซ์ คงไม่มีใครสนใจจะร้อง
.
แต่เพราะทำงานมีผลงาน เริ่มมีตัวตน จึงโดนจ้องแม้แต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง
.
ป.ป.ช. หรือหน่วยงานต่างๆ ก็อย่าได้บ้าจี้มาก ต้องมีคุณธรรม
.
กฎหมายเขาดูกันที่เจตนา ไม่ใช่เอามาไว้หาเรื่อง
.
ไม่งั้นต่อไปร้องกระทั่งกางเกงใน ไม่ต้องทำมาหากินอะไรกัน
.
ประเทศไทยหากจะเป็น “นักร้องเรียน” ก็ขอให้มี “จรรยาบรรณการร้องเรียน” กันเสียหน่อย
.
อย่าสะเปะสะปะ มันเลอะเทอะเข้าไปทุกที
.
เอาเรื่องใหญ่ๆ ประเทศไทยยังมีอีกแยะ
ขอบคุณรูป จากเฟสบุ๊ก คุณ ชูวิทย์

