วิเคราะห์! เหตุใด “พรรคประชาชน” จึงตั้งเป้ากวาดเขตฝั่งธนบุรี

เมื่อ “ฐานเดิมของหัวหน้าพรรค” กลายเป็นสนามพิสูจน์พลังจริง

การที่พรรคประชาชนวางเป้าหมายชัดเจนในการกวาดที่นั่ง ส.ส. ฝั่งธนบุรี ไม่ใช่เพียงการเลือกพื้นที่ที่ “คุ้นเคย” แต่คือการคำนวณเชิงยุทธศาสตร์ทางการเมืองที่มีนัยสำคัญทั้งต่อภาพลักษณ์พรรคและความชอบธรรมของผู้นำในระยะยาว

ฝั่งธนบุรีในวันนี้ ไม่ใช่เพียงพื้นที่เลือกตั้งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร หากแต่เป็น “สนามทดสอบ” ว่าพรรคการเมืองแนวคิดใหม่จะสามารถปักหลักในพื้นที่เมืองจริงได้มากเพียงใด

1) ฝั่งธนบุรีในฐานะ “ฐานการเมืองเดิม” ของหัวหน้าพรรค

ฝั่งธนบุรีคือพื้นที่ที่ ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ หรือที่รู้จักกันในชื่อ “เท้ง” มีความเชื่อมโยงทางการเมืองมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งในแง่การทำงานพื้นที่ การสื่อสารเชิงนโยบาย และการสร้างฐานผู้สนับสนุน

ในเชิงการเมือง พื้นที่ฐานเดิมของผู้นำพรรคย่อมไม่ใช่เพียง “เขตที่เคยชนะ” แต่คือพื้นที่ที่สาธารณชนใช้เป็นเครื่องชี้วัดว่า ผู้นำสามารถรักษาความนิยม และแปลงความนิยมส่วนบุคคลให้กลายเป็นคะแนนของพรรคได้จริงหรือไม่

2) โครงสร้างประชากรฝั่งธนฯ เปลี่ยน แต่ยังไม่สุดโต่ง

ฝั่งธนบุรีเป็นพื้นที่ที่มีลักษณะเฉพาะ แตกต่างจากทั้งเขตชั้นในแบบดั้งเดิม และเขตชานเมืองใหม่

โครงสร้างประชากรประกอบด้วย

 • ชุมชนเก่าและครอบครัวดั้งเดิม

 • คนทำงานเมืองที่ย้ายถิ่นเพราะต้นทุนชีวิต

 • คนรุ่นใหม่ที่เข้าถึงข้อมูลการเมืองสูง แต่ยังยึดโยงกับปัญหาปากท้อง

ลักษณะเช่นนี้ทำให้ฝั่งธนบุรีไม่ใช่พื้นที่การเมืองอุดมการณ์จัด แต่เป็นพื้นที่ที่ “ตัดสินจากนโยบายและความน่าเชื่อถือ” มากกว่าฉลากทางการเมือง ซึ่งสอดคล้องกับแนวทางของพรรคประชาชนที่พยายามสื่อสารด้วยประเด็นเชิงโครงสร้างมากกว่าการเมืองเชิงอารมณ์

3) การกวาดฝั่งธนฯ คือการวัดพลังผู้นำแบบหลีกเลี่ยงไม่ได้

ในเชิงยุทธศาสตร์ หากพรรคประชาชนไม่สามารถทำผลงานได้ดีในฝั่งธนบุรี ผลสะท้อนจะไม่ได้จำกัดแค่จำนวนที่นั่ง แต่จะกระทบโดยตรงต่อการรับรู้บทบาทของหัวหน้าพรรค

กล่าวอีกนัยหนึ่ง

ฝั่งธนบุรีคือพื้นที่ที่ “แพ้ไม่ได้” ในเชิงความชอบธรรมทางการเมือง

เพราะหากฐานเดิมยังไม่สามารถยึดไว้ได้ การขยายฐานไปยังพื้นที่ที่ยากกว่าจะยิ่งถูกตั้งคำถาม

4) จากการเมืองเชิงบุคคล สู่การเมืองเชิงพรรค

อีกมิติที่สำคัญ คือความพยายามเปลี่ยน “เขตของผู้นำ” ให้กลายเป็น “เขตของพรรค”

หากพรรคประชาชนสามารถชนะหลายเขตในฝั่งธนบุรีได้ จะสะท้อนว่า

 • พรรคไม่ได้พึ่งพาบุคคลเดียว

 • โครงสร้างพรรคเริ่มหยั่งรากในระดับพื้นที่

 • แนวคิดสามารถถ่ายทอดผ่านผู้สมัครหลายคนได้จริง

ซึ่งเป็นเงื่อนไขจำเป็นของพรรคการเมืองที่ต้องการยืนระยะระยะยาว

บทสรุป

การตั้งเป้ากวาดเขตฝั่งธนบุรีของพรรคประชาชน จึงไม่ใช่เพียงกลยุทธ์หาเสียง แต่คือการวางเดิมพันทางการเมืองในพื้นที่ที่มีความหมายสูงสุด

ฝั่งธนบุรีคือ

 • ฐานเดิมของหัวหน้าพรรค

 • พื้นที่ประชากรผสมที่สะท้อนเมืองจริง

 • และสนามวัดพลังว่า “การเมืองแนวคิดใหม่” จะเปลี่ยนความนิยมเป็นอำนาจเชิงสถาบันได้หรือไม่

ผลลัพธ์ในพื้นที่นี้ จึงอาจไม่ได้บอกแค่ผลเลือกตั้งกรุงเทพฯ

แต่กำลังบอกทิศทางอนาคตของพรรคประชาชนทั้งพรรค

บทความโดยทีมข่าวการเมือง

_____________

#Newsthepoint

#พรรคประชาชน #พรรคส้ม

#เลือกตั้ง69 #ฝั่งธนบุรี